Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şakalar işlemiş baş köşesinden
kendisinden atar yatar uyurmuş
mutluluğu artmış hoş neşesinden
sabahı ne güzel sözle buyurmuş
kendi kendine de ele duyurmuş

kepeneğin delende
çiseleyen yağmuru
gül ibiğim gelende
deşeleyen çamuru

mercanköşküne akın

saraylar senin olsun
kepenek bana yeter
ipekler yenin olsun
kepenek bana yeter

çadıra gelin oldun

kimse bilmedi
ne yana estiğimi
tepe doruğu
ellerinde çözülen

kimse bilmedi

dudağında masaldı sundu göçebeliği
yürekten saldı türkü dolu günceli
kısacık günün uzun ayrıntısıydı
hüzne doymuş kent köşede mantar gibi

yalnızlığıyla gecelere de doldu

dilinde asılsa kem ne de güzel olurdu
şiir sevgisiyle hem suyla akıp gitseydi
gecenin içinde nem düşlerinle bitseydi
yağmuruyla eriyip pisliğin kaybolurdu

kokusuna sinerdi aykırıdan seslensen

ne kışta donarsınız
yokluğunun yükünde
ne yazda erirsiniz
gölgelerin çokunda

alacakaranlıkta

deniz geceye küsken
martılar gökyüzünü öper
dalar dalagan gibi
dalgalar kıyılardan alır hıncını
kanar köpük kaplar kıyıları

ıslığında süt liman
her şeyi yolundadır
arsız yele bakmaz
çam kokulu koruda

sus iki söz etmeden

tutunacak dalımdın
kıyısında yalnızlık
düşlerimde balımdın
sayesinde yalnızlık

sökülmez file misin