Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözü aç martı
anasının da gözü
gözü açık da
düşeni dipte tutar

gelişindedir

sözde büyüdün
dağ mı oldun gözümde
öze yürüdün
su mu doldun gözümde

tarlayı sürdün

ne
kibir
değil mi
yüzüne de
söyleneni duy
çağlayabilirsen

gözlerinin içine
bir baksaydım
ayna gibi görünürdü
giz olan yanıyla bir
meylin yokuşa sarardı

arlısın sevdasına susmalısın demeyin
dağın kokusu bahar özlemine ivecen
toynağınla sıçrasa doruğuna karlısın
sevecen haline dur doru taylara inat

sevdiğinden beridir gözüne nemlenişi

önde sonda oldum olası
burnundan kıl aldırmaz
ne zordur beklemesi
uçasınız gelir

avucundaki

sevgiliden bulaş acılar dinsin
zehrinden içesin gelir zamana
ötelerden dolaş bacılar insin
gurbete göçesin gelir zamana

ayrılık çekmesi kolay sanırsın

bir yıldız düşüyor
manyetik çekime
boşverip doluyor
boşluğuna evrenin

tuzukurular yatsın

ağırlığında yelin
dolanır gelinceye
çağırdığında gelin
sulanır gelinceye

serçenin bindiği dal

esen yellerde
savrulmasa yapraklar
hazan seyrine
doyurur mu kuraklar

rengarenk hoştu