Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sırt çantası taşıyan
içine derdi yakıp
yangınlarda üşüyen
soğuk sularda akıp
uğrunda ölmeli mi

yalnızlığında elin
vicdanına değecek mi
bir çocuğun şiirinde
sözcük ağılayacak seni

babasının şiirinde

tutuldu gözlerinden
yaşadığım bir ömür
unutuldum derinden
tozuna batık kömür

kaç ikindi geçti sor

tütün kokulu kuşun
kaçılmaz gagasından
sırçalı köşkün boşun
saçılmaz yakasından

şamdan elinde gezer

dışarıda dökülen hüzün
içerde son ışığı güzün
aydınlığında gözün

sarı akşam masa
aykları üzerne basa

türlü insan görünce
sınar mı ömür boyu
alanlardan sürünce
elden açık şebboyu

kan çanağı gözlerin

hüzünlü müyüm
hüzün şehri içinde
kırılmış düşüm
göz yaşları döktüğüm

uçabilseydim

umulmadık sevdadır
boşuna mı saklandım
neden niye aklandım
alev yok köz kavdadır

köyümde savrulduğum

acıpayam alcı köyünde
hüseyin şahan birinci sınıf öğretmeni
hüseyin şahan birinci sınıf öğretmen
arkadaşım

teftişe gelir sene sonuna doğru müffetiş

coşar kelebek kırda
beneklenir şakırda
yalnızlığına korda
sineklenir bakırda

kırlangıçlar hüzünle