Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ateş fırınında harlanmış çörek
meneviş yalnızlık aldı götürdü
güne yarınında arlanmış yürek
tırmıkla anızlık saldı kütürdü

yatağımdan diken doldu geceler

yitik gecede
ay parlarken gözünde
ezgileniyor
tutunacak hüznümde
baharımda güzümde

bir de benim gözümle bak
istersen şimdi al doyuncaya
derinliğinde serebilecek mi
ateşinde tüten har

gir de benim sözümle ak

ateşin fırlar
farkına varamadan
yanar sokağın
külleri uçuşurken

noktaladığın

sıkıldı boğazın gerginliğinde
ateşin içinden yakmayın emi
akacak buğuzun erginliğinde
ateşin içinden yıkmayın emi

yaşamın izleri alnımda çizgi

ereğim
gürültüler içinden
sıyrılıp
yorgun ve esrik
şaşkın bakışlar arasında

esridikçe gönülden
adım başı düşünde
es yollarına yelden
güllerde gülüşünde

gitmek mi zor kalmak mı

tırmalanan konuda beyin olsa ne yapar
düş kapanı sonu da ağa olsa şey kapar
ısırgan denizinden yüzerken benizinden
sığacak genizinden dağa olsa o çapar

kalkışırsa kudreti dünya bile titretti

seherinden türkü dinler
bağ bozumu şenliğinde
uyur uyandığın inler
bağ bozumu şenliğinde

yudumu şaraptır yaşa

gizeminde çözersen
kız emmini üzersen
baban dövmezse seni
gür ormanı gezersen

sevgi çeşmesine git