Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yola gelir sandığın
dolmayınca canına
düşlerinde andığın
olmayınca canına

erinde naz buldura

yatana değilse yetene midir
canı verenin o alanın da o
sona yolculuğu ketene midir
yanı gerenin o salanın da o

dalından cılızı koparışınca

gücün tükenir
karanlığa kalırsın
ilk akşamında
yarenliğe dolarsın

yüreğimdedir

kalkışmada yüreğin
dudağında közünde
yandın kandı ereğin
budağında gözünde

yarını yok sevdadır

ışıkta duyamadın
yıldızları güneşi
kaşıkta koyamadın
tadı yok suyu aşı

bülbülü uçmaz oldu

çocuğa farkı nedir düşlere ayaktasın
uyusa bilmektedir gizemine noktasın

güz gele gökyüzüne ışıkların belli mi
nasıl dolar gözüne bulutların yelli mi

dilinden donuk
söz dinlemez mi çocuk
oyun ayıklar

gün batımında
bulut gizemindedir

ışıklı gözde
gülüşünde gizemi
gamzelerinde
ağlamasın çocuklar

kızıyorsunuz

çocukluğuma daldım
salıncağım da urgan
daha oradan kaldım
çiçek içinden yorgan

ağacın dalındaydım

yanılsama olacak yağar derken kar yola
başına yağıncaya şaşkınlık morluğundan
inadından sürerek yaşamak zorluğundan
omzuna yük atarken göçecek mi karyola

bekleneni beklerken taş yerinden ağırdır