Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

pembe içinde
pencere önündesin
nisan geçende
ahinde gizindesin

dallar gülüyor

öksürdükçe uykuda
uzaklaştığın doğru
karanlıkta korkuda
tuzaklaştığın doğru

yalnızlığımda yalan

gülücüğünden ömür
gönlüne vuslata koş
gözün derinliğinde
mutluluğuna dek coş

olası umuduna bol

doğaçlamadan özdü
davul tokmağı kalem
gölgesinde bir sözdü
ramazan günü alem

tadınla yense sunum

ince belli billur çayın deminde
direnişinde can amanım düşer
estetikten dolar ayın neminde
dirilişinde an zamanım düşer

aydınlatmıyorsa kibritin çöpü

dışarıdan gün var
kendine yararı yok
yelkovan akrep kovar
dan dine kararı yok

geceye diş geçirmiş

davulu bile
dengine uygun düştü
varlık varlığa
yok yoksula gülüştü

evlerden biri

uykularından böl düş anı değil
diyene ne dersin haklıdır elbet
korkularında kal baş yana eğil
diyene ne dersin haklıdır elbet

falına lotarya açmasında kork

uzun gecelerden sesimde gider
dost iline doğru turnalardan uç
yazı gölgelerden resimde yeder
dost iline doğru turnalardan uç

akşama bölünür göllere doğru

Dost diye sarıldığım
İçi boşalmış posta
Yolunda serildiğim
Uğramaz oldu hasta

Pisi pisine harap