Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eylülün soldurduğu
kuştüyleri savrulur
koyu karanlık buğu
puşt sövgüsü avrılır

toprağı deşer ıslak

ben yalan söylemedim
sustamın ucu sustu
orta yere demedim
canı yürek kan kustu

göz içine bakmadın

yüzüne yalnız
yıldız döken geceden
ayla ışırken
mendereste önceden

berekete ak

dilimi çözebilsem
yazılar okunurdu
rengini çizebilsem
sızılar dokunurdu

yokluğunda titrerim

yürek korkunun içindeyken
düzlüğe çıkarmak zor
gözlerinde sözlerin gibi
olabildiğince uzak
dilim anık ses ses sözcükler

…………………Safiye Samyeli’ne hitaben
yalın anlatılmış olduğun gibi
dilerim yaşaman sağlıklı ola
özü damıtılmış bulduğun gibi
dilerim yaşaman sağlıklı ola

yordamsız yürek
yol bilmeze yön verdi
yandım susadım
kulağıma dokundu

bir mektup yazdım

içimin boşluğunda
aldır deseydi yine
tıkalı hoşluğunda
daldır deseydi yine

gecelerinden çığlık

tutu çıdamı
tüketir korkuyorsun
güç kamçıdan mı
çığlığa sarkıyorsun

karlandı tepe

yüreğe dol
dokundurmadan
yaralamadan
derine dalmadan

sevgi gerçekse