Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şehirde yaşayamam sanırdım
bilmediğim sokaklarda
ne diye nasıl dolanırdım
kim kime dum duma
kimsenin aldırmayacağını
bilemezdim

sarı yosun bağlar duygu içinde
bileni bilirde bilmeyenden sor
yeşillene bağlar neden hiçinde
bileni bilirde silmeyenden kor

hazana durunca gazeli düşer

gittin bittim
kırlangıçlar gelse
baharla kanatlansa
bile gidişin
ayrılığadır yolun

kurudu dostlarım tuzum
bağılıyor bilemedim
bürüdü benlerim gözüm
çoğalıyor bilemedim

yüzüm çiçek tenim benek

nesi fazla nesinde
yüzüne annesinde
bilemedim de gitti
eksiklik hanesinde

nesi fazla düşündü

bilirim boğazın
kırk boğum olduğunu
kırkından da ayrı
her ayrılıkta yeni ses

kimi sudan çıkmış

bilinir isteme renk
kaşta gidişin gibi
elin ayağına denk
başta didişin gibi

dağarcığın eline

kar tersine yağınca
yazı kışı bilinmez
ay geriye ağınca
uyur düşü bilinmez

umudu düzelince

görürsen nede çoğum
bilinmeze saymadan
bürürsen arım yoğum
bilinmeze kaymadan

yelinden tutuşumdu

bilinmezliğe gider
alır götürür benden
sevi borcunu öder
alır mı sahi senden

anlatabilsem sevda