Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kapılar kapatmadan
gel dediğin yürekten
doğruyu sapıtmadan
gel dediğin yürekten

sevgi doluydun hani

gel demeliydim sana çok öncesinden
korkuyu yendiğim günden beri
adımlarımda zorlandığım an
tutulur yeniden yaşarım sanki

bil demeliydim içimden geçenleri

git desen döner gelir
gel desen canın sıkar
yan desen söner bilir
gel desen canın çıkar

bardaktan boşanırca

geçmişten duyduğun nedamet
geriye dönüşsüz
üstüne örtülmüş şalda gizi
sağlama alıncaya bekledi

geçmişe yüklediğin yük

bir yıldız düşüyor
manyetik çekime
boşverip doluyor
boşluğuna evrenin

tuzukurular yatsın

esen yellerde
savrulmasa yapraklar
hazan seyrine
doyurur mu kuraklar

rengarenk hoştu

geleydin
uzamayacaktı yalnızlığım
uyanmaktan korkmayacaktım
ayrılık zor olmazdı belki

geleydin

gelgeç aklımda tuttu
saymadığım sayıdan
geç yolumda unuttu
baymadığım ayıdan

istersen yakama kon

ağırlığında yelin
dolanır gelinceye
çağırdığında gelin
sulanır gelinceye

serçenin bindiği dal

gelincik ala
kelebek konmuş dala
güne beş kala
bahar indi dağlardan

çiçek kokusu