Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece yarısında
kendini yarıladığında
seni yaraladığında
beni paraladığında
geldin usuma

gece yarısındaydı
uyku kokar gökyüze
toprak kokusundaydı
şavkı döker gündüze

erkenden kalkıncaya

gelince gece sonu
gam kasavet artar
düşüme düşer yönü
sararır sanal defter

katran karası gece

kokusu sinmiş
yalnızlığa dolansa
gökyüzünde
kıpırtısız bir deniz

bukağısız at

sızından damıtılan
gönlünüzdeki hüzün
bazından dayatılan
gölünüzdedir yüzün

çığlığı çıksa duymaz

özlendikçe anı günde dününe
geçenle gelenle sorana bakın
damının başında çıktığın üne
geçenle gelenle yorana bakın

tarlada orakla ekin yolmada

tutuklanmalı sessizlik
ele geçer değerlendir
özgürlüğünde essizlik
yele geçer değerlendir

heykeline kim soyuna

parmağında mavisi
bir ikindin sonrası
yağmurlanır kavisi
geçer miydi sanrısı

susturulmuş gölgeli

yol uzun
yaprak sürgününde
düşümde ağladığımda olur
güldüğümde
karanlıkta bulutlar geçer önümden

gecenin geçen anında
göğe doğrultup başını
yıldızlar sanki yanında
dökecek misin taşını

gecenin geçen anında