Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ıslık çalıyor
esintilerinde sus
nere dalıyor

nerden alıyor
kim yalancı tanığı

dizimde kanayanı dünle kalan yaradır
ha deyince geçecek dedim öyle olmadı
tüter dumanına bak çığlığında dolmadı
üveyik kanadından kırmalı çok karadır

sesteki titreşimle buz gibi dokunurmuş

sözüne tüyü bitme
cızıkları görmedin
kızıkları sürmedin
arada birden itme

gülüşüne mi gelen

sözün gönlü yok
kapçık ağzından çağrı
savaşa hayır

sözün gönlü us
dalgalanır okyanus

deli gönül yanında olacak
gece günü öptüğünde
eteklerin yaldızlanacak
ay yüzünde daha güzel

deli gönül dolacak

söz yerine gelmezse
gül mü açar yerinde
değerinde bilmezse
uzak kaçar serinde

suyu durultun göze

su denize akıyor
yol gibi akamadım
gece güne çıkyor
dal gibi bakamadım

deniz kuma karışır

yanında gelen kimdi
dün müydü geçen yılı
üç yıl olmuş san şimdi
tezden geçmiş sayılı

düşüne gerçek miydi

sularına çağırsan
geriye gitme miydi
yatağına bağırsan
ilerde yetme miydi

su kayması yıkımı

sözcüğü tükenirken çıkışım gökyüzüne
yıldızların şavkında karanlıklar ışırken
gözlerimin yükünü yarenlikler taşırken
bir goncaya sarıldım inince yeryüzüne

yüreğimde nefesi günbatımında neden