Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tutulmuşa bak
diken gibi güzde mor
dokunuşunda
dolu taneleri kor

ayak izinde

uçacak gibi
süzülerek gelince
enginlerde düş
bedeni düzelince

çakıl taşından

çiçek açsan ne olur
dudağın hölü öper
karanlığa kaybolur
budağın çölü keper

yeli esmez canıma

masanın üstü
koyulur karanlıkta
el olmalıydı
değende toplanmasın

sevinci yoksa

aranılan hoşluksa
uzaklığında kalmış
inanılan dostluksa
ası yaprağa dalmış

yeterince kanı yok

akça gelinler sarsın gözlerinde umudu
pakça yeline sürsün sözlerinde samutu

sevgin savruluncaya belirlenmiş ağına
günde kavruluncaya gelirlermiş bağına
tandan çevrilinceye olurdanmış çağına

araya girip
aradan çıkıyorken
neler oluyor
dünya sürem dönüyor

arada bir bir

uçlarda sev
derinlerde sakla
olası parçacıklarını
kaçırmadan bağlan

gelecek düşüne dal

neden gözüm seğirir
dalga diner mi bilmem
gurbet hasret eğirir
cılga iner mi bilmem

gökte turna görünce

ansızın gelen
bir değişime öncü
ayak sesin duy

yırt tutsaklığı
duru sularda arın