Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşlerken almışlar
yaka paça içeri
martılara uymuşum
denizde uyumuşum
gözün karası gece
gece karası gözün

düşerken yelesinden
nefesinden gecendir
esen yel sillesinden
yüreğinde hecendir

düşerken toprağına

umut arasında sıkıntı
yaşamanın sancısıyla
ilgi bağı kopmadan
dalar çıkmaz sokağa

bir kez gülüver

uzaktı gurbet
acılı ekmeğin katığında tat
içimizde unutulmazı çıkarıp at

benliğimde açılan derin yara
o günlerden kalma

nazlı çiçeğe
ışıklı melek kondu
türkü söyledi
kanadını çırparak

nazlı mor zambak

aranılan hoşluksa
uzaklığında kalmış
inanılan dostluksa
ası yaprağa dalmış

yeterince kanı yok

akça gelinler sarsın gözlerinde umudu
pakça yeline sürsün sözlerinde samutu

sevgin savruluncaya belirlenmiş ağına
günde kavruluncaya gelirlermiş bağına
tandan çevrilinceye olurdanmış çağına

araya girip
aradan çıkıyorken
neler oluyor
dünya sürem dönüyor

arada bir bir

uçlarda sev
derinlerde sakla
olası parçacıklarını
kaçırmadan bağlan

gelecek düşüne dal

neden gözüm seğirir
dalga diner mi bilmem
gurbet hasret eğirir
cılga iner mi bilmem

gökte turna görünce