gül hüzne çöktü
gölge karanlığında
nasıl çığlıktı
cılga aralığında
yalnızlık biter
boğazıma kıl kaçtı
çıkaranlar haşlasın
beyazıma kar saçtı
yakaranlar başlasın
şakağım zonklayınca
kafama zınklayınca
kültü dağı berisinde
benim köyümün köyümün
kalkınma ki neresinde
benim köyümün
benim köy sizin köy
özdeş değil mi kardeş
sözüne çağlarsa ığıl
cemreleri uçururken
sesine dol önde yığıl
cemreleri uçururken
ılıştıkış doldurunca
koşma
yavaş yürü
uçuracaksın
çifte sunayı
mahzun kalacak
oyun parkına başlar
dilinden yasar ezgi
kuş cıvıltında taşlar
elinden basar sezgi
dağla aşar türküde
gelir kuşun kanadından
acı haberi selamın
iner uçak çenetinden
hacı babacım ölümün
hambat ovası tozadır
gelin başında
beyaz duvak olaydı
cemre düşerken
yüreklere dolaydı
sallanır dalı
gün suçlarını sıyırırken
sokağından
ne denli aykırıysa insanları
yakarışıyla arınmak ister
avuçlarda biriken
hiçlik
deliysem doluysam hüznüm
sağa değil sola değil
coşmuşum aşkına hüsnüm
yağa değil bala değil
ele güne yoktur farkım


-
Gül Gedik
-
Hilmi Serdengeçti
Tüm Yorumlaryuregınıze saglık çok guzel bi şiir aşkın yoklugunu anlatıyor maviliklerde esen kalın.tebrikler...
Haftanın şairi seçilen Ozan EFE' yi kutluyorum.
NİCE BAŞARILARA
Türk Şairler Birliği grubu