Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kırığında düş
namlu ucundan düşer
kavgalı sevi
iğdiş edilmiş onca

öfkeyi besle

dolunca yaşa
boşalacaktı elbet
bulunca taşa
kaklık olacak gurbet

yaz gelinceye

gecenin zorluğunda
sevdan ile ışırdım
gözünün korluğunda
özleminle taşırdım

şafak arayan gece

garibanın maaşından
aldığın gibi ondan al
gözü koyduğu aşından
çaldığın gibi ondan çal

içkili yere düşmanmış

boşa yandı çırası
aklanır yüreğinde
ellerinden yarası
oklanır yüreğinde

saklandığına rakip

gözlerimde yaş
sözlerimde pırıltı
yalnızlığımla
çoğalıyorsa hüznüm

düş kırıklığı

egeyleysen derdinlesin
toprağın olsa ne çıkar olmasa ne
hava senin yağmur senin yol senin
bindir güneşi kanburuna de gitsin

deli misin nesin

unutup giderseniz
özü özlem diyordu
bana ne isterseniz
düşü gerçeğe yordu

sevince gülüp geçer

güzelim diyen huri
beni de gözleseydi
sevda yolunda biri
beni de izleseydi

saçımı yolar mıydım

çiziktirse ad üstüne
anılacak zamanıdır
doldurasıya destine
sanılacak zamanıdır

yalansa söz verişine