Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yerindesin sözcüğe
tümcelerde takılma
niçindesin közcüğe
yücelerde yakılma

gülücüğüne yandı

yerine yakışır sevin dediğin
uzağı yakınca boşa gelince
yenice yenidir nevin dediğin
kozağı çakınca başa dilince

gördüğü düşüne şaşına çöke

yerine yurdun belirsiz
sözcükleri de ağlar mı
yelden avucun gelirsiz
özcükleri de dağlar mı

darağacına boynunsa

yer ıslanır yasılmasın
kokusu göze yaslanır
içinde ırmaklar
gizeminde çoğulun

bulutlara asılmasın

temiz bir sayfa üstüne
fesleğen kokunla
demli bir çay gibi geldin
yorgunluğumu al

keskin nane tadında

rengin diline bakın
gölgesinde gül açar
diline de pek yakın
kokularından saçar

kızıldan çalgın çaltı

düşlerimden sildim mi seni
kokunu düşürmemişsin düşe
düşe kalka yalnızlığımda
yakıcı bir mühür omuzumda

kadife yumuşaklığında

yardan uzakta
sevda yolları ökse
çalındı gece
gözde uykular yoksa

dalında gülüm

yandı yürek ağlasın
seherde can yanıyor
giden yollar bağlasın
seherde can yanıyor

kıyılar viran oldu

iri bir kaya
öylesine durmakta
devinmek istemiyor
diyebilir misin

kuz yanı