Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dam üstünde uyudum
o yaz gecelerinde
düşte anadoluydum
o yaz gecelerinde

yorganım var onda yok

Ağlarken yaşlanmayın
Gülün genç yaşınızda
Niyetlenmek erken
Diyet için
Sevide döngel olmamalı

içime doğduğu belli
ölüm geldi yarım gider
ne edeyim bundan kelli*
ölüm geldi dirim gider

bir kere ağlayamadım

kalabalıkta bildiğini okudu
biraz şişindi bilinmezlik dokudu
bıkkınlık verdi kin doldurdu gözüne
göğsünü gerdi memleket çocuğuydu

gürledi erken ardı gelmeden boşa

anaç
kanadına sarmış yavruları
sıla kokusunu beslerken
pürenlerden uçarak
amaç
oğlakları alaycıkta

salınışına bakın baharla nazlandıran
başına dolanacak rengine istanbulun
ilk yanışından gördün sakın alınışına
bulun kaldığı yeri hoş mudur esenliği

gecesinde uyanık gündüzüne uyurdu

düşlerden bile görsem
razıyım dünden gülüm
uzun saçından örsem
razıyım dünden gülüm

arar m’oldum gelmedin

salkımlardan
alınmış
gözlerinin rengi

alkımlardan
salınmış

Retarım

önümde deniz
gözümde sen
kumlar dökülüyor denize
deniz gözümde

bilinebilseydi boy aynasına
gizine saklısın göremediğim
silinebilseydi oy maynasına
dizine saklısın göremediğim

kaldırım taşına üstünü geze