Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevilerde coşmamış
nefretlere bulaşmış
kirliliğini kusup
dünyalara bulaşmış

insan hakkına halklar

yıllar öncesi ardına
düşüverdikte n’ oldu
toprağı işle derdine
üşüverdikte n’ oldu

n ‘olduğunu bilemedik

sarıldım acılarla
sızılar yüreğim
olma başkacılarla
sızılar yüreğim

gidenlere eyvallah

soğuğuna yeğnidir ekmeği muska gibi
ağız tadında yedi geride kalana bak
ıslandı yüklü bulut aldırma soluğuna
tabak dolusu aşın ağız tadına yavan

sensizliğim giz değil sağır sultana ilet

gel dedim sitenin
sevgilisi kır kediye
sürtündü kucağımda
sevgisini sundu

dalını eğmiş ekşi yükünde

şiirler yazdım sana
imge keskin mi keskin
diken sızısı bana
baldan kaymak mı kaymak

gün doğadan ölünce

bülbül olsam
güldalında şakıyan
sümbül olsam
çalı dibinde koku saçan

hüzün olsam

sessiz odanda
yine yalnız
geçer mi ağladığın günler

sevin eğlen
seviş sevgilen

sen olunca yanımda
dolunaydan serince
esen bunca anımda
yolunaydın derince

boyun bükene güle

dağ çiçeğim
taş kekiğim
kardelenim
asi fırtınam
ayaza kara buza
tipiye karaya beyaza