Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

utkusudur savaşın doruğundaki onur
ağlamayı unutup kötüye karşı dikçe
mutluluğu paylaşıp sonu sona erdikçe
tümcenin bitimine ulus noktası konur

şaşkına uğrayınca sağa sola savruldu

hor gördük
hor gürüldük
horlanmaya
horlamaya alışkınız

sardık

duman bürüse
kör duman
göz gözü görmeyen
gölge çekilse gövdene

griler gümüşiler

Yüzünü unutmadım
Yorgunluğunda
Kırışık duruşunu
Şakalarında
Parmak sürüşünü

tanrıdan diledim dilek
yüreğinden düşürmesin
gözlerinde dilinde ad
uyku böleni çeleni
unutmak istemez misin

bakışın ne öyle
suçun varmış gibi
sen misin anı alıp giden
güzel yaşanmışlıklar var
ortalıkta unutuldu

temmuz gecelerinde
üşüdü
ölümlerin ayazı
yüreğini yakınca

temmuz gecelerinde

düşümü hep
iyiye yordum

baş üstüne dedim
tümcenin sonunda
aklımı peynir ekmekle yedim

acı haber söylersen
yıkılır birden terkeder
günlerine hasret sersen
buraları da terkeder

özlersin sevgiliyi

kız gülüşünde
sancılar diner mi hiç
dürülüşünde
acılar siner mi hiç

kış başlayınca