Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yakamoz denizin içinde
deniz ayağıma dokunur
tavşan kanında bir keyif
deminde bir çay kokusu

kaba ıslıkla bir türküden

yakasın gelir
karanlığa dolunca
akasın gelir
korla yağ eriyince

ay küs barışmaz

kara basma giyilir
kara basma dağılır
kar konulu maniyle
sokaklara yığılır

karda kızaksız kayıp

alaca göyneğime
kara kız ineğime
ne zaman kavuşurum
çalıdan değneğime

kaput bezi pantolon

ördeği kaz sanmasın
yanlışlığa yanmasın
azıcığı boş verip
boşuna da kanmasın

hele baksan gözüyünen

mavi düşüm
maviliklere gülüşüm
açılır kapıları zindanların
yıkılır kaleleri
egemen kahrolur

gönüldür aldırınca
ummana daldırınca
ceylan gözüne kurban
avcılar saldırınca

avcı ava acısın

kutsayınca seviyi
ellerime dolaşır elleri
gece sessizliğinde
ikiye bölünür dağlar

şafağa kan damlar

ellerinde mi
maviye bulanmıştı
bahar değil mi
gerisi tümden çocuk

dün öyleydi

durucadır kuşla çocuk
kanadında sıcaklığın
kahkahasında boncuk
çığlığında berraklığın

üşüdükçe sıcak dolar