Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağustosun beşiydi
yıl iki bin dokuz
hı dedim çayım geldi
yeğen mustafa şip şak
çay terimi aldı

çanına ot tıkamalı
bu yüreğin
sevi dili verimsiz kısır
canım dediğinden
anla bir geçiyor

neredeydi ki
atın üstünde eros
gülüşü hınzır
gül goncasında alı

gözlerinde ok

ayın burcunda hale
döner gelirsen ele
söylediğim de şimdi
çiğdemle güzel lale

bostan tarlası karpuz

söz arasında gücü
köprü altı karanlık
çekildiğim bir anlık
deveboynu hörgücü

el ayağında kasınç

gücünü sınamadan
yüzüme dökülen giz
kimseyi kınamadan
sözüme çekilen biz

hep yoksulluk

an
kayar
gecede
yıldızlara
gökyüzüne sor
ağıt sokağından

süremin ıslağında
adağında değince
gününe şafağında
odağında yeğince

kumsalınaydı yüzü

uyuklar gibi
çalının sürgün dalı
minik tomurcuklarda kapız
bekliyor
dinleniyor

kız gülüşünde
sancılar diner mi hiç
dürülüşünde
acılar siner mi hiç

kış başlayınca