Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne isterim ki
yaşattıkların yeter
gülünde gonca

sakin olmalı
ayrılık türküsünde

yeşilde bahar dalı
gülücüğün yürüdü
uçarıdan sevdalı
bulutlara bürüdü

emenine derbeder

yalnızın değilse de
senli sevseydi yeter
yıldızlar eğilse de
senli saysaydı biter

geceden dolunayla

yerine yakışır sevin dediğin
uzağı yakınca boşa gelince
yenice yenidir nevin dediğin
kozağı çakınca başa dilince

gördüğü düşüne şaşına çöke

yerine yurdun belirsiz
sözcükleri de ağlar mı
yelden avucun gelirsiz
özcükleri de dağlar mı

darağacına boynunsa

yer ıslanır yasılmasın
kokusu göze yaslanır
içinde ırmaklar
gizeminde çoğulun

bulutlara asılmasın

yardan uzakta
sevda yolları ökse
çalındı gece
gözde uykular yoksa

dalında gülüm

düşlerimden sildim mi seni
kokunu düşürmemişsin düşe
düşe kalka yalnızlığımda
yakıcı bir mühür omuzumda

kadife yumuşaklığında

yaşamaya sınandık
hata sıfır payında
yok yerlerde kınandık
kutlu bayram ayında

gözler erde açılmış

yaşlılık nedir ki gün olur geçer
gözyaşın içinde selce akarken
elbette yolunu tez bulur göçer
kemirdi içinde gülce yakarken

dinçliğinde bile dile destandı