Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğin çarpıntısı kalıyor uzağına
bir kıpırtı değiyor bir alaca karası
kaybolur düşte gibi iki adım arası
özlemine yanarken alıyor tuzağına

hoyratça esen yele savur beni ırağa

yüreğinde atıştan
yaraladın kıyıda
ereğinde katıştan
araladın kayıda

güne erke başladı

sustuğuna zamanı
içinden şiir çağlar
pustuğuna yamanı
yaşadıkları sağlar

her biri bir tarafta

gözyaşları umudu taşlarca
utanır içeriğinden ağlar
hüznüne gömülüp
dilinde söz yapışır
ağzın tadını bozar türkü
yüreğinde çırpınır ürkü

yüreğinde çizdi derdine saydın
boşuna ağladın canından olma
başağında sızdı erdine yaydın
demeti bağladın anından yolma

tadındaydı yavan ağız kusunca

ansızın gelir
saati küreği yok
can alıcısı
bulur seni kaçar mı

bir içim ömür

yüreğinde yaralı
bir adamdı adamakıllı
soluğunda yaşıyorken
çevrede sesin döşerken

cırnağında cura tutuşur

özlerdik bir zamandan
bire var bir yokmuşum
gözlerdik dur amandan
derdimle mi çokmuşum
kara anılarda kaldın şimdi
sırtımda güneş yanığından acı

sevi denizde
pupa yelken yüzerken
zorca denklemi
gün inmede çözerken

ak kara resim

sevi içine
açılsın sevdaları
korkmadan sarın
yüreğinde güneşe

cıvıltılarda