Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaşamaya sınandık
hata sıfır payında
yok yerlerde kınandık
kutlu bayram ayında

gözler erde açılmış

yüreğinde deminle
nadasla bırakılmış
zemheride yeminle
ayazlarla takılmış

kaç bahar geçtiğinde

Çağır ışığı ısıyı nemi
Karanlığın yalnızlığın üstüne
Yağmur olup dökülsün
Çağır ötücü kuşları
Şakısın gün

karanlığındaki ses
ulanır birdenbire
esin olursa enfes
dolanarak habire

ağladıkça yüreği

sevi denizde
pupa yelken yüzerken
zorca denklemi
gün inmede çözerken

ak kara resim

gidişine hüznün gelişin sevinç
yüreğim yanıyor şehirlerle bir
yaprağı döküşü acı yüke vinç
yüreğim kanıyor şehirlerle bir

birbirinden uymaz yolu sokağı

yaz
geçti
ayrılık
hüzünledir
dizinledir hep
hicran ertesinden

sırça yüreğin
düşürsem kırılacak
verdiğin sözler
havada savrulacak

serçe yüreğin

yüreğin çarpıntısı kalıyor uzağına
bir kıpırtı değiyor bir alaca karası
kaybolur düşte gibi iki adım arası
özlemine yanarken alıyor tuzağına

hoyratça esen yele savur beni ırağa

yüreğinde atıştan
yaraladın kıyıda
ereğinde katıştan
araladın kayıda

güne erke başladı