Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bakışın ne öyle
suçun varmış gibi
sen misin anı alıp giden
güzel yaşanmışlıklar var
ortalıkta unutuldu

yalnız erkekler
kendilerinde bulurlar erki
paylaşmaktan korkarlar
pekte ağlamazlar

yalnız erkekler

Sevgin yıllarca yüreğimde
Kira istemedim
Gecelerime katık oldun
Uykularımda besledim

Acılarımdan paylanma

yalnız kalınca kişi
uyur uyanır kalkar
düşünür onca işi
boyanıncaya çalkar

uç

yüreğinde deminle
nadasla bırakılmış
zemheride yeminle
ayazlarla takılmış

kaç bahar geçtiğinde

gidişine hüznün gelişin sevinç
yüreğim yanıyor şehirlerle bir
yaprağı döküşü acı yüke vinç
yüreğim kanıyor şehirlerle bir

birbirinden uymaz yolu sokağı

yaz
geçti
ayrılık
hüzünledir
dizinledir hep
hicran ertesinden

karanlığındaki ses
ulanır birdenbire
esin olursa enfes
dolanarak habire

ağladıkça yüreği

Çağır ışığı ısıyı nemi
Karanlığın yalnızlığın üstüne
Yağmur olup dökülsün
Çağır ötücü kuşları
Şakısın gün

sırça yüreğin
düşürsem kırılacak
verdiğin sözler
havada savrulacak

serçe yüreğin