Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bilinebilseydi boy aynasına
gizine saklısın göremediğim
silinebilseydi oy maynasına
dizine saklısın göremediğim

kaldırım taşına üstünü geze

yüreğinde deminle
nadasla bırakılmış
zemheride yeminle
ayazlarla takılmış

kaç bahar geçtiğinde

karanlığındaki ses
ulanır birdenbire
esin olursa enfes
dolanarak habire

ağladıkça yüreği

sırça yüreğin
düşürsem kırılacak
verdiğin sözler
havada savrulacak

serçe yüreğin

yüreğin çarpıntısı kalıyor uzağına
bir kıpırtı değiyor bir alaca karası
kaybolur düşte gibi iki adım arası
özlemine yanarken alıyor tuzağına

hoyratça esen yele savur beni ırağa

yüreğinde atıştan
yaraladın kıyıda
ereğinde katıştan
araladın kayıda

güne erke başladı

sustuğuna zamanı
içinden şiir çağlar
pustuğuna yamanı
yaşadıkları sağlar

her biri bir tarafta

gözyaşları umudu taşlarca
utanır içeriğinden ağlar
hüznüne gömülüp
dilinde söz yapışır
ağzın tadını bozar türkü
yüreğinde çırpınır ürkü

yüreğinde çizdi derdine saydın
boşuna ağladın canından olma
başağında sızdı erdine yaydın
demeti bağladın anından yolma

tadındaydı yavan ağız kusunca

özlerdik bir zamandan
bire var bir yokmuşum
gözlerdik dur amandan
derdimle mi çokmuşum
kara anılarda kaldın şimdi
sırtımda güneş yanığından acı