Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yeni yılda
yeni süremde
sonuna gelirken
ocak ayının sonu
pencerenin önündeyim
yata yata kararmış yaprak

*gülce*

göremedin ki
gölge olup dolaştı
eremedin ki
yağmur yola karıştı

aşağıdan yukarı
saat beşi geçiyor
dilinde ki yakarı
açık seçik seçiyor

katranım kara boya

esen yelde
uğulduyor
deprem öncesinde
köpeğin uluduğu gibi

soğuğun ayazını taşırken

yere oturdu
demli bir çay istedi
nere götürdü
gitti geldi düşlerden

ne çay içildi

yere yatana baktım
az yıpranmış ayrılık
yıllar önünde aktım
yılda tümce sayrılık
bir
söze

umut olunca baharı
yeşile doyurur dağı
yakarsa yakıcı harı
yeşile buyurur dağı

zemherisindeki kışı

ne isterim ki
yaşattıkların yeter
gülünde gonca

sakin olmalı
ayrılık türküsünde

yeşilde bahar dalı
gülücüğün yürüdü
uçarıdan sevdalı
bulutlara bürüdü

emenine derbeder

yalnızın değilse de
senli sevseydi yeter
yıldızlar eğilse de
senli saysaydı biter

geceden dolunayla