Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tadın tuzun olmadı
yavanlığı üstünde
adın sözün dolmadı
havanlığı üstünde

kiri gerdanda dokur

bana yetersin
sat gitsin yalnızlığı
yar olmaz bana
olmaz senden başkası

ikimiz biriz

yavansa sözü
konuştukça mı batar
yavıncar* özü
düşündükçe mi batar

gülünç olunca

mavi kırlangıçların
kanat çırpınışında
muştuları seslenir
baharın sevinciyle
umutları yeşerir

yazdırana bakınca
ustalık armağandır
dövmelice çağandır
kazdırana yakınca

aklına koyan kimdi

yeni yılda
yeni süremde
sonuna gelirken
ocak ayının sonu
pencerenin önündeyim
yata yata kararmış yaprak

giden gelmedi
gelinceye yer biter
yönün bilmedi
bilinceye yer biter

alaca çöktü

yeni sevdalara
başlanmışsa
buz keser duyulur
temmuz narında
an güle kırağılaşır

ılgara gidişinden
bitiverir eğşimik
ızgara edişinden
bitiverir ekşimik

gecede uyur yüzün

kin kokulu düşünceler
iteliyorken seni yaralar
ünlem işareti gözüme batıyor
o an sevidir derdim gözlerine

kırgınlıkları unutsam