Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevi içine
açılsın sevdaları
korkmadan sarın
yüreğinde güneşe

cıvıltılarda

ansızın gelir
saati küreği yok
can alıcısı
bulur seni kaçar mı

bir içim ömür

ayıkladığım öndüş
yüreğinden olsaydı
sayıkladığım ödüş
yüreğinde dolsaydı

gülümseyişindeki

yoluna aktı
yüreğini yakarken
sevide koktu
ereğini yıkarken

çevreni dolan

gizlenmişsin hem
nasıl görecek seni
hüzün dolunca
geceye yeni yoldaş

yanı başında

aşina süreç
silindir gibi geçti
üzerimizden
kolu kanadı kırıp

nereye dönsem

iş yorgununda
eve dönüşün ölüm
kin vurgununda
sevilmiyorsa gülüm

gözüm takıldı

saklıdır yüzüm
gece karasına bulanmış
gözlerinde yiten
kokunca tüküren
fesleğendir çoğu kez
tırtıklanır hünerim

arama sakın beni
unut artık bebeni
yürümeğe zorlanır
ordan izler gebeni

iner yerin altında

tenine yapışmış şehir
artakalan yürek közü
çayına kapışmış nehir
sırta kalan yürek özü

sıvanasın yırtışından