Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ırmakları yutsa da kanar mı dersin yare
nutkun olacak dosta baş başa yüreğinde
salkımsöğüt dalına tutunmuş cırmakları
gereğinde dolacak değinip geçerken bak

yelinde yel zorlarken suya düşünce gölge

elinizin içinde kuş var
bahse girerim
ilkyazın yağmurla
toprağa septiği özlemdi
çiğ tanesince duru berrak
sol yanında

gece yastıksız yorgansız
ipsiz urgansız gece
yattılar salda gölü kıyısına
çocukların yanakları
gül kurusu pembe

fısıldayış yumuşaklığında
yumuşacık topraktan
ayak izlerime gizleniyor
ay ışığı

gidiyorum

garipliğimiz
içmeden esriğiz

verdiğimiz söz
uçar unutulur
unuttuğumuz anda

farkım yok
pek çok kişiden
çelişki doluyum
kıvranıyorum

yönüm belirsiz

kir
pasak
yüzünden
yorgunluğun
patlar pantolon
gülücüğünden renk

yağmur
pencereni tıpırdatıyor
yol yol iniyor arı su
aşağıya süzülürken

aktıkça akıyor

yazdıklarını gözden geçir
varsın az olsun toplamı
sonu yoksa yazmanın
başı da olmamalı

umarsızlığına

firari düşünceleri
sakladığın kara geceler
mavi düşlerde filizler sürdün
çığlıkların duyuluyor ötelerde
ne yana baksan
gülüşlerin izleri durur