Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

özünü istersin desen düşküne
yel selin zamanı dolanıp gelir
sözünü itersin gönül köşküne
gül pelin zamanı ulanıp gelir

çıdamlı yüreğin sesinden ökse

yüzünü gördüğün ses
duvardan yansılamış
düzünü ördüğün pes
varından can sulamış

ak güne kara çalan

ot
yaban
kokunla
birlik geldi
içinde korku
yürek kabartınla

yüz yanığı alnımda
çıkıyor yanan güne
karanlığı yanımda
çıkıyor can düğüne

gölgesinden cabası

zamana ağladı zamana güldü
ne diye aktıysa öyle görürsün
zamanı çağladı zamanı böldü
ne diye baktıysa öyle görürsün

okyanusa doğru dönüp dolana

dudağımdan silindi
dudağın izi
duruyor tadı
damağımda saklındı

seven yüreğinde olmalı

bakışında doydum
susuşunda kahroldum
gitme dedikçe
kamçılanmış gibi tepki verdin
bitirdin yüreğimi kırdın

yarım kalmasın
yürek dolusu sevi
ayrılıktan kork
uyandırmadan devi
bul
buluş

sevgide yaşanan mutluluk ola
yürek kalkışına bakılmaksızın
dizilmiş halayla biriz kol kola
yürek kalkışına çakılmaksızın

sunduğu sevgide bir hoş gelişe

tenine yapışmış şehir
artakalan yürek közü
çayına kapışmış nehir
sırta kalan yürek özü

sıvanasın yırtışından