Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğin çarpıntısı kalıyor uzağına
bir kıpırtı değiyor bir alaca karası
kaybolur düşte gibi iki adım arası
özlemine yanarken alıyor tuzağına

hoyratça esen yele savur beni ırağa

yüreğinde atıştan
yaraladın kıyıda
ereğinde katıştan
araladın kayıda

güne erke başladı

sustuğuna zamanı
içinden şiir çağlar
pustuğuna yamanı
yaşadıkları sağlar

her biri bir tarafta

gözyaşları umudu taşlarca
utanır içeriğinden ağlar
hüznüne gömülüp
dilinde söz yapışır
ağzın tadını bozar türkü
yüreğinde çırpınır ürkü

yüreğinde çizdi derdine saydın
boşuna ağladın canından olma
başağında sızdı erdine yaydın
demeti bağladın anından yolma

tadındaydı yavan ağız kusunca

uykularım düştü benden
uykulara düştü
adamlar döğüşürken
o sevişmek isterdi

direncim kırılırsa

özlediğim soluk alışımdadır
yüreğimin payı ellerinde mi
gözlediğim oluk yılışımdadır
yüreğimin payı yellerinde mi

yazdığı yazıda sensizliğimdi

yüreğime kor düştü şimşekleri çakıştan
sevmenin cezası ne ateş çıkar bakıştan
umudundan üşüştü selle yıkar akıştan
bitmenin kazası ne gitmenin pizası ne

güllerinde solunca umuda ışık söner

uykusunda girdiğin
yetti mi yetmedi mi
uyanmada yerdiğin
yetti mi yetmedi mi

gözlerinde çapaklar

söyletmeyin beni
ağlamadan mavi
bakır çalığına sarın
deniz gök sarmalında akşamı
gölgelerden sıyırın ışığı