Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

üveyiğimsin
çığlığımda çoğalan
yanağımdan öp
sevdiğimde yığılan

sokul yanıma

ne de sendeyim
ne de kendimdeyim ben
an yatağına
sessiz uzandığına

uzay boşluğu

özü başkaydı
sevgiyle dolup taştı
sözü başkaydı
bal damlasıyla coştu

yüzü başkaydı

sulu gözleri
mutluluğunu izler
eğlence gözler

bahtı karalı
takılıp gelmeyince
tümü tümceydi

kül rengi akşam
çepeçevre giy kuşan
tadında yaşam

ay çalımında
alımlı yüzüşünde
gövel baş suna

ne oldu deme
boz bulanır akşama
düşmez de düşmez

sever sevdalı
aykırıya uzamış
güvençli dalı

say sayıkladı
köy çeşmesinde yundu
ıslak koyundu