Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

söze sığmazsın
sığıştıralım desek
deniz göl yatağında
kalır mı kalır
azı kalır çoğu akar gider

bir damlacık sevgiye
iklimlenir yüreğim
el sevinir ilgiye
dilimlenir yüreğim

ilkyaza gülen dalda

vazgeç gönül dokunur
yüreğimden batar var
dört dönüşüne okunur
yeraltından yatar var

çemberin ortasından

özlediğim soluk alışımdadır
yüreğimin payı ellerinde mi
gözlediğim oluk yılışımdadır
yüreğimin payı yellerinde mi

yazdığı yazıda sensizliğimdi

gidişine hüznün gelişin sevinç
yüreğim yanıyor şehirlerle bir
yaprağı döküşü acı yüke vinç
yüreğim kanıyor şehirlerle bir

birbirinden uymaz yolu sokağı

yaz
geçti
ayrılık
hüzünledir
dizinledir hep
hicran ertesinden

Çağır ışığı ısıyı nemi
Karanlığın yalnızlığın üstüne
Yağmur olup dökülsün
Çağır ötücü kuşları
Şakısın gün

uykularım düştü benden
uykulara düştü
adamlar döğüşürken
o sevişmek isterdi

direncim kırılırsa

yüreğime açtım yarene özü
çekip çevirseler geçer acısı
döküp devirseler içer bacısı
gereğime saçtım erene sözü

seveni sevene nedense verin

yüreğime kor düştü şimşekleri çakıştan
sevmenin cezası ne ateş çıkar bakıştan
umudundan üşüştü selle yıkar akıştan
bitmenin kazası ne gitmenin pizası ne

güllerinde solunca umuda ışık söner