Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

iri bir kaya
öylesine durmakta
devinmek istemiyor
diyebilir misin

kuz yanı

Sevgin yıllarca yüreğimde
Kira istemedim
Gecelerime katık oldun
Uykularımda besledim

Acılarımdan paylanma

tak deyince mi sorsun
mavinin boşluğuna
sonrası ne diyorsun
gider mi loşluğuna

her dizeler sanadır

yandı yürek ağlasın
seherde can yanıyor
giden yollar bağlasın
seherde can yanıyor

kıyılar viran oldu

yedi tepeli şehre
düşleri döşediğim
gelirim kısa süre
yüreğim taşıdığım

birdenbire

yelindeki gül
yağmura dadandıkça
coştukça coşar
dalından budandıkça

ivecen durur

nedeni içindesin doyduğuna çarpınıp
özlediğimi düşün gücünü yitirmeden
derebeylik güdüsü öcünü yitirmeden
yalnızı niçindesin duyduğuna çırpınıp

uykuya geldiğimde sezinlediğim boşa

acılarımda neden hepsi senin yüzünden
boşa yorma kendini durum ortada açık
uzun söze gerek yok uykularımda kaçık
dağlarına kar yağdı ayrılığa düzünden

bozuldu düzenimle tadım tuzum dağıldı

yaylanın yollarına
tozlanır kollarına
tez asın mendilini
al elma dallarına

yaylanın çürük taşı

sapkınlığı yok sağa
çapkınlığı yok sola
erimemişsin yağa
sulu ayranı bula

beyefendisi oldun