Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

susadığımı duydum
baktıkça gökyüzüne
eylemlerinde oydum
yaktıkça gül yüzüne

seslerinden pimpirik

gür gürüldeyişinde
yüzüne bakacağım
gür gürül deyişinde
yüzüne yakacağım

gökten asıp güneşi

düş yorgunu gecede
karanlığında karmık
mor vurgunu ecede
hesap kitabı çarmık

gözüne şavkır isyan

zemheriden çalar yüzüm
tanında beklerim günden
dağınık yanaysa düzüm
yanında teklerim dünden

savrulduğundan beridir

zenginden yolabilir
özlemi çoğalmadan
sevginden dolabilir
umudu yoğalmadan

yargılayan değilsin

yükü ağırdı şehrin
baca egzoz isine
erke bağırdı zehrin
bahanesin esine

çukur içinden sinmiş

avucunda ki
sürüncemeyi bitir
inciri yarıp

kanıtlanmışsa
çarpıklaşan yanıyla

yalnızca sevin
sevincin bozumuna
acıları top
toprak olur dökülür

şehirde koşar

dökülen incilerimi
kipleyebilseydi yar
silerdim acılarımı
ipleyebilseydi yar

hüzünlerim yıldıza

hüzün
leyleğin
yuvadan düşen
yavrusunun başına
gelmediklerin
toplamıdır