Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

duygu akışır
göğün karanlığına
düşler bakışır
acı harmanlığına

bugüne değil

hor gördük
hor gürüldük
horlanmaya
horlamaya alışkınız

sardık

bakışın ne öyle
suçun varmış gibi
sen misin anı alıp giden
güzel yaşanmışlıklar var
ortalıkta unutuldu

Yüzünü unutmadım
Yorgunluğunda
Kırışık duruşunu
Şakalarında
Parmak sürüşünü

utkusudur savaşın doruğundaki onur
ağlamayı unutup kötüye karşı dikçe
mutluluğu paylaşıp sonu sona erdikçe
tümcenin bitimine ulus noktası konur

şaşkına uğrayınca sağa sola savruldu

yıllar öncesi ardına
düşüverdikte n’ oldu
toprağı işle derdine
üşüverdikte n’ oldu

n ‘olduğunu bilemedik

sarıldım acılarla
sızılar yüreğim
olma başkacılarla
sızılar yüreğim

gidenlere eyvallah

soğuğuna yeğnidir ekmeği muska gibi
ağız tadında yedi geride kalana bak
ıslandı yüklü bulut aldırma soluğuna
tabak dolusu aşın ağız tadına yavan

sensizliğim giz değil sağır sultana ilet

ağustosun beşiydi
yıl iki bin dokuz
hı dedim çayım geldi
yeğen mustafa şip şak
çay terimi aldı

çanına ot tıkamalı
bu yüreğin
sevi dili verimsiz kısır
canım dediğinden
anla bir geçiyor