Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

fırtınandan yelim koptu
seyrederim pupa yelken
bayağıdan bir mikroptu
poyraz dalında yeleken

canlı bir bomba patlarsa

şeker şerbet sunulur
delice yandığım an
son noktası konulur
delice yandığım an

umutlanır yağarım

ne dese yaparsını uy
ölümle dirim arasına
sağuları sunar hasına
bozlağında acıyı duy

isteyin çalıya koyun

duysam bir
sesini soluğunu
selamın alsam bir
dünyalar benim olacak

değil mi ya

ereğine uy çalış
özüne değerler kat
yararlı şeye alış
sözüne değerler kat

yaradana kurbanım

gözelendi yaralar
kanar elin değerse
yaramadı çareler
söner selin değerse

tadı tuzu kalmadı

düne kalırsa
düşlerinde gördüğü
güne alırsa
yerlerde sürüdüğü

şansına küstü

çivisi çıkık
çürük tahtada
kaldı bakışların
denize düşen
ırmak sevinciyle

kor kavrulur içimde
akmayan çeşme imdi
daraltılan açımda
sahi daraltan kimdi

uçuşunda gördünüz

düşümde sorduğum
düşünme dedi
tasarladım varsayıp
düşleme dedi

yıllara sordum