Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ayaza durmuş
dağın doruğunda kar
kar çiçeğimsin
alı al moru morda

yeşeren güle

canım
gökyüzümde alkımım
yağmurum denizlerin rengim
bulutlarımıda iten yelim
dokunulmazlığına eremediğim
gonca güllerini deremediğim

arkası yarın
yürekte fışkıranı
oy sevdaların
tutkulu taşkıranı

içten sıcacık

süreminde kış oldum
sinende bakış oldum
çiçek bahçesindeyim
çiçekten nakış oldum

kekliğim taşta seker

bülbülsüz gül olur mu
dalın bülbül bulur mu
çiçek bahçesindeyim
goncadan gül solur mu

sonradan geldi aşka

Çiçeğine Koyuşa Ballarına Uslanır

sıyrılsaydı ışığa değneğine tutardı
yanılsa bile güne yanına gelebilse
terinde kokulara canına gülebilse
ayrılsaydı eşiğe çağnağına atardı

birlikteyiz ya
yakınlaşmışız biriz
duyulur muyuz
çevre gürültüsünde

bizde eksiklik

cömert sıcacık kanı
çiçek sıkar mı canı
çiçek bahçesindeyim
vazosu boşta hani

ıstarda kilimde gül

mutu demlenip
mutlandığımız an
mum çiçeği
hüzünle açar geceye

oracıkta kalan

küle belenmiş közü
yanmaza yanarsınız
köyün koca öküzü
kanmaza kanarsınız

kaybedeceksen bile