Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece yastıksız yorgansız
ipsiz urgansız gece
yattılar salda gölü kıyısına
çocukların yanakları
gül kurusu pembe

bunca yıl(33) sonrasında
geldim sana istanbul
nisan son haftasında
geldim sana istanbul

en sonunda ulaştım

gözüme bak
sözümü dinle
seviyi anlat
demlende gel

derde em

kolay da değil çavuş
geçinebilmek şimdi
istersen orda savuş
geçinebilen kimdi

ucun ucuna kadar

unutmuştu adını
baktı resimlerine
gelecekle yarını
aktı mevsimlerine

ilkbaharları geldi

Sevi sevgi hep var
Sevmeyeni de hanzo
Tinindeki çığlıklar
Çıvmayanı da hanzo
Yürekleri dökülmüş
Harap olmuş yıkılmış

ağacı kolu dalı
güzelliğinde başka
petekte oğul balı
güzelliğinde başka

kıprar yüreği akar

güvercinim
mavi göğde pırlandın
özgürce
kanatlandın

kadınım

süzgün gözlerinde
kaybolduğum
tomurcuklanmış
gül bulduğum

soluğundayım

söylesin utanmadan
gün eşe doğmamışsa
ön dişine yanmadan
gün eşli sağmamışsa

sensizliğin bensizce