Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne ayaz
ne yaz
ister bahar

ne kurak
ne sel

taşı koydum yanıma
soğuk değdi canıma
ister sev ister sevme
niye girdin kanıma

ay doğunca meşeden

ışırsın güne
gece gündüz durmadan
taşırsın öne
karanlığa vurmadan

yaran aşağı

Sevi sevgi hep var
Sevmeyeni de hanzo
Tinindeki çığlıklar
Çıvmayanı da hanzo
Yürekleri dökülmüş
Harap olmuş yıkılmış

izde kalan
konular konuklar canlılık tüter
ailece
ocakbaşında
hazır harlanmış ocak
islice

sevda savrulur
hüzün limanlarında
yaprak kavrulur
hüzün limanlarında

ay üşümesi

biteviye okur yaz
içinden çıkılmazı
yerildiğine biraz
içinden tıkılmazı

asık yüzlerini soy

öznesiz tümce miyim
dökülüyor hüzünler
uyaksız hece miyim
sökülüyor hüzünler

zehir zıkkım yarınlar

aradığın belli
deliler gibi
düşlerine girer
belki de izine rastlarsın

gözlerini kapalı tut bir süre

bile bile
kırdın sevgimi
parçaladın yüreğimi

boşuna
ne etsende