Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ırmakları yutsa da kanar mı dersin yare
nutkun olacak dosta baş başa yüreğinde
salkımsöğüt dalına tutunmuş cırmakları
gereğinde dolacak değinip geçerken bak

yelinde yel zorlarken suya düşünce gölge

elinizin içinde kuş var
bahse girerim
ilkyazın yağmurla
toprağa septiği özlemdi
çiğ tanesince duru berrak
sol yanında

engelinde kalınca dur
güdemez olduğun anı
pes ettiğinde de budur
ödemez bulduğun canı

bir kerecik de olsa gör

nereye baksanız is
nereye bassanız pis
doğanın kuralı
zayıf kalan güçlenir
değilse elenir yaşamdan

farkım yok
pek çok kişiden
çelişki doluyum
kıvranıyorum

yönüm belirsiz

kir
pasak
yüzünden
yorgunluğun
patlar pantolon
gülücüğünden renk

yağmur
pencereni tıpırdatıyor
yol yol iniyor arı su
aşağıya süzülürken

aktıkça akıyor

yazdıklarını gözden geçir
varsın az olsun toplamı
sonu yoksa yazmanın
başı da olmamalı

umarsızlığına

ne dese yaparsını uy
ölümle dirim arasına
sağuları sunar hasına
bozlağında acıyı duy

isteyin çalıya koyun

şeker şerbet sunulur
delice yandığım an
son noktası konulur
delice yandığım an

umutlanır yağarım