Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

nereye baksanız is
nereye bassanız pis
doğanın kuralı
zayıf kalan güçlenir
değilse elenir yaşamdan

ırmakları yutsa da kanar mı dersin yare
nutkun olacak dosta baş başa yüreğinde
salkımsöğüt dalına tutunmuş cırmakları
gereğinde dolacak değinip geçerken bak

yelinde yel zorlarken suya düşünce gölge

elinizin içinde kuş var
bahse girerim
ilkyazın yağmurla
toprağa septiği özlemdi
çiğ tanesince duru berrak
sol yanında

farkım yok
pek çok kişiden
çelişki doluyum
kıvranıyorum

yönüm belirsiz

kir
pasak
yüzünden
yorgunluğun
patlar pantolon
gülücüğünden renk

yazdıklarını gözden geçir
varsın az olsun toplamı
sonu yoksa yazmanın
başı da olmamalı

umarsızlığına

yağmur
pencereni tıpırdatıyor
yol yol iniyor arı su
aşağıya süzülürken

aktıkça akıyor

firari düşünceleri
sakladığın kara geceler
mavi düşlerde filizler sürdün
çığlıkların duyuluyor ötelerde
ne yana baksan
gülüşlerin izleri durur

gideceği yönü belirsiz yüreğin
duygu coşmuşsa yola düş
iç burkulmalara aldırmadan
iri gözlerle süzmelisin seviyi
elekte elenmeden
sızmalı yüreğine

fırtınandan yelim koptu
seyrederim pupa yelken
bayağıdan bir mikroptu
poyraz dalında yeleken

canlı bir bomba patlarsa