Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sarınırken barutu güneş kokan alazı
dalaganı daladı düşlerimle düşünce
olağandı yaladı peşlerinden üşünce
ocağına çökünce keşken uçan palazı

gayrı yerlerdi sorgu inceden inceyedir

İki yalancı mıyız
Uzayan günlerde
Yakalama şansın varken
Sevilensin yüreğin
Buradaysan yıldızlardan ineyim

omuzlarını eğmiş
buraya geliyordu
umutlara su değmiş
buraya geliyordu

ıssızlık kokunca tip

çağırıyorum duy sesimi
retar tadında ne güzel
söyleniyor türkülerim

çağırıyorum gurbetlerden
bekliyorum şimdi

canevimden
ılık ılık yeller esiyordu
maviydi düşlerim
çocuğum daha şuncacık
gözlerine koşan
bir çalıkuşuyum

sensiz geçmiyor zaman
boğazıma tıkma şehri
kibrit yalazınca
parlayan sönen sevinci
yorgun adımlarımda biliyorum
akıp giden gençliğimi

ayaza durmuş
dağın doruğunda kar
kar çiçeğimsin
alı al moru morda

yeşeren güle

canım
gökyüzümde alkımım
yağmurum denizlerin rengim
bulutlarımıda iten yelim
dokunulmazlığına eremediğim
gonca güllerini deremediğim

öyle bir yer
içine
girilmedik

öyle bir sevi
sevenlerce

her şeyimsin
gülünde dikenin
dalında bülbülün
gecende tülün tünün
gündüzünde güneşin bulutun
havan suyun tuzun olayım