Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çıkınımda
kuşku doluydu
saptırımlar yaptırımlar
yalan dolanlar ayrılanlar
görünmez korkulara bir adım uzansam
dökülürdü acılar birercik

sıcaklığı yazdan kalma
çıkıp giderken eylülden
yürüyorum kaldırıma
çıkıp giderken eylülden

kurşunlu camii önü

anımsa dostum çağır koşar gelirim
içim çekerdi yaslı sözcüğe bakıp
acıdım dostum gitme dediğin duydum
direndiğinde şehir ana takılıp

umudum dostum deniz kokar gibiydi

dinecek yel
sevdasında oldukça
bir parça gidecek
biraz daha soluyacaksın

çakmak taşı gönül

uğurladım seni
gözüm yaşlı gece yarısı
ay ışığında şehrin sisinde isinde
yıldızlar nasıl kayarsa bindiğin otobüste
kaydı gitti öyle
mührün kaldı yüreğimde

umulmadık anda
ters esen yel
tutar güneşi
donar yüreğe
çığlıktır ses
acır içimiz

bakışın ne öyle
suçun varmış gibi
sen misin anı alıp giden
güzel yaşanmışlıklar var
ortalıkta unutuldu

duman bürüse
kör duman
göz gözü görmeyen
gölge çekilse gövdene

griler gümüşiler

Yüzünü unutmadım
Yorgunluğunda
Kırışık duruşunu
Şakalarında
Parmak sürüşünü

tanrıdan diledim dilek
yüreğinden düşürmesin
gözlerinde dilinde ad
uyku böleni çeleni
unutmak istemez misin