Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece sesimdir seda vermeyen
günü öperek günaydın diyorum
sevgilim

yüzümde demlenen ağzın ıslak
ıslanmış çimenler üzerindeyiz tünaydın

bir tatil günü
yelden emin yoldayken
günlük güneşlik
yağmur yağar dön geri

beş dakikada

sarınırken barutu güneş kokan alazı
dalaganı daladı düşlerimle düşünce
olağandı yaladı peşlerinden üşünce
ocağına çökünce keşken uçan palazı

gayrı yerlerdi sorgu inceden inceyedir

düşlerinde bari gel
çatılmadan üstüne
ki arada var engel
katılmadan üstüne

ne yapar çifter elti

ayazı değer dudağına
kırmızıya çalmış kulağı
bir ağıt gibi mırıldandığı
hüzzama bandırılmış

beyazı değer gözlerinin

ayağın almadık taş
başına gelmedik iş
olamaz dediğinden
kışın ağrımadık diş

düş Ankara yoluna

ardılır böcek
parmağının ucundan
uçacak mıdır

özdeğine ses
pırpırlanışın ebru

name yazdım dizerek
armağan kalsın size
incecikten süzerek
armağan kalsın size

dik duran dağlar taşlar

arın gam kasavetten
sevginden bürünerek
kurtuluşun davetten
şavkından görünerek

tutulunca yağıştan

siste
görünmedin bana hiç
öylece bakmak geliyor içten
ne kadar nasıl görebileceğim

sızılandı