Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

koparmıyasınız
nazlı gülümü
şansı yok boşuna
gülüm solmasın

karayanma nedir

gülün dumanına bak
açmış katmanlı tabak
İzmir görünüşünde
susak susağa kabak

gülün pınarı aktı

eli değdikçe
gölgemde gezer günler
ısınır içim

hep yükseldikçe
güneş tepemize dek

gül ikirciği
tan kızıllığında
sızıların
geçmişten gelen
köz gibi yangı
kanar avuçlarında

bir tatil günü
yelden emin yoldayken
günlük güneşlik
yağmur yağar dön geri

beş dakikada

sarınırken barutu güneş kokan alazı
dalaganı daladı düşlerimle düşünce
olağandı yaladı peşlerinden üşünce
ocağına çökünce keşken uçan palazı

gayrı yerlerdi sorgu inceden inceyedir

güvercinim
mavi göğde pırlandın
özgürce
kanatlandın

kadınım

süzgün gözlerinde
kaybolduğum
tomurcuklanmış
gül bulduğum

soluğundayım

ağacı kolu dalı
güzelliğinde başka
petekte oğul balı
güzelliğinde başka

kıprar yüreği akar

gece sesimdir seda vermeyen
günü öperek günaydın diyorum
sevgilim

yüzümde demlenen ağzın ıslak
ıslanmış çimenler üzerindeyiz tünaydın