Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ülkede onca şehir
enkaz içine umut ekilir
sürgüne takılır
çıdamlar biter
her iş umuda kalır

gönül ezgisi
çağlar mıydı sürekli
çılgınlığında
hırçın mı hıçkırır mı

toprağa kokar

kelebeklenmek için
ebemkuşağı rengim
bulutlar gölgem olsun
uçayım gün boyunca

tüm güzellikleri

sevine özlem
göz yaşlarını dindirmiyorsa
düşlerine konuk et
uzatayım ellerimi
sileyim göz yaşlarını

yeniden tiz öfkeli sesinde
akşam homurtusuna karışıp
çiselerken tepeden aşağı
ıslanıyorduk yavaştan

kudurmuş gibi üstümdeydi

öznesiz tümce miyim
dökülüyor hüzünler
uyaksız hece miyim
sökülüyor hüzünler

zehir zıkkım yarınlar

sevda savrulur
hüzün limanlarında
yaprak kavrulur
hüzün limanlarında

ay üşümesi

biteviye okur yaz
içinden çıkılmazı
yerildiğine biraz
içinden tıkılmazı

asık yüzlerini soy

bile bile
kırdın sevgimi
parçaladın yüreğimi

boşuna
ne etsende

sabahın tan zamanı
uyku tüydü hiç oldu
dinginliğin zemini
duyguluydu hiç oldu

gecenin ucu sonu