Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ağırlığında sürem
gözlerinde ustaydı
esini yele verem
sözlerinde sesteydi

güz tufanına düştü

yaşam
esen yelle ağlayan
kız çocuğu gibi ağlatan
dokunduran

hüzün

çeker gece içinde
ökse otu değilim

gül gibi dalına dal
höl gibi çalına çal
söl gibi yalına yal

sıralanmış bulutları dağına
gonca güle özleminde çiçeği
kokuları saçıldıkça bağına
yarpuzların özleminde çiçeği

alına mı ötüşürken bülbülü

özleminle gamınla
kapına dayanınca
tavındayken deminle
tepene dayanınca

en kısaya sığdırsam

gözlerin umarı yok
yüreğe nasıl değer
sözlerin damarı yok
yüreğe nasıl değer

dalgalanıp ağlarsa

zorluğunu bilerek
nice göğüs gerile
gözyaşını silerek
nice güller derile

bir anı ömre değer

yalısının başına
ne yerse umurumda
çizdiğinin aslı ne
yaşarsa umurumda

eylülde düşürdüğü

düşlerden çekil
düşünsen bir kerecik
düştün düşecek

dünyaya gelişimi
anlatmadılar bana
üzgünüm
kutsadığım insan
insanın emeği