Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

avrupa kentim varmış
kültür başkenti sarmış
efem internet kopuk
başa bela savarmış

on güne uzağınmış

su doldurdum testiye
bir ses duydum tıs diye
gitti yarim gelmedi
haber salmam küs diye

değince su bulandı

umulmadık an
ters yel tutar güneşi
donar yüreğe
çığlığa dönünce ses
acır içimiz
kanar durur göz gözgöz

zamanı gece sarınca
aşarak gide verdiniz
yamanı hece karınca
şaşarak gede erdiniz

yokuşa yolu sapınca

neler düşündüm
uzakta mı yakın mı
ürperir serçem

sonra taşındım
gecede kalayım mı

soğuk küllü ocakları
korlanmış yanar görmek
isterim bu yüzden
yanıkları var yanık karası ellerimde
damla damla kanıyor duygularım

nerededir gül
nerededir düşlerin
ölürken bülbül

070412denizli17heceli

gecenin bir ucu akşama değer
öteki ucu tana
yarasa kanadına

gecede saman sepilmiş
gök ışıl ışıl ay gülümser

1
şubatın ilk haftası
umut aşıladığım
çıdamlıydı yaftası
başa karşıladığım

yok mu yeryüzünde eşi benzeri
yüzü gülümsesin gülücüğünde
mutluğunu gördü neylesin zeri
yüzü gülümsesin gülücüğünde

yoluna serilsem can olabilsem