Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uzatınca ötede
görüyoru böcüğü
gözetince sote de
eriyoru cücüğü

kopartmoru burundan

telefona ayarlanmış
gözyaşı borsanız
gelince
sevinç tavan yapıyor
gelmeyince
hüzün inişe geçiyor

televizyon sarmadı
musa dede* usta var
elim başka zap/madı
belkıs abla**seste var

anadoludan sesler

bu yurt
bu güzel yurt
kayıp gidiyor mu
avucumuzdan
buharlaşıp uçuyor mu
sihirli bir halı

ulan ufalttın beni
çürüğün irini
vurmuş acıya
acıtıyor
beynimi yüreğim

dayanırız
çürüğe sağlama
boyanırız
ise yağa süte sabun köpüğüne

doyunuruz

sabah erken dükkana geldim
yağmur dökülüyor iplenmiş sicim gibi
şakır şakır gönlümüz yağmura
yağmur toprağa hasret

hava kapalı hava soğuk

türkülere dursun yüreğim
türkülerde durulsun
yeşil çimenlerin üzerinde
kabak sazlarım sere serpe

dilinden anlayana söylesin coşuncaya

uyku tutmadı bu sabah
erkende saldım uyandım
soyka gitmedi bu sabah
arkında doldum boyandım

dize aktı oluk oluk

sımsıcacık öpünce
derin uykulara dal
sevdasına küpünce
serin uykulara sal

sevdaya açıl gözüm