Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dayanırız
çürüğe sağlama
boyanırız
ise yağa süte sabun köpüğüne

doyunuruz

yüzü bana kalınca
kırışıklarımdan tut
çocukluğundu unut
geçmişine dalınca
dereden inerdi seli
tepetaklak götürmemi

gün cama hemen değmiş
yusufçuk seslenirken
dağ tepe ışık yağmış
seherle beslenirken

uykudan göz açınca

elli ellibeş yaşı
perişan üstü başı
yağmurla çıka geldi
oturdu ayrı
masa köşe

gölgesinde sevişir
birbirlerinde taşıp
sözlerine ilişir
sevgilerinde aşıp
**incitmeden kimseyi
**yüreklerden konseyi

beni yok sayın
varsayın şehir dışındayım
hasta yatıyorum
beni bana bırakın

derdimle kalayım

yum arsızına kabul
vurusu yok susuşun
umarsızına makbul
kurusu yok tutuşun

çıdamından yakarış

düşürdüğün ateş denli
yüreğin yanacak
sevi anıları kucaklayacak

çocukluğum
peşimi bırakma

ıssız sokak kıyısından
kıyılara atacağım kendimi
bir taşa oturup
suyuna salacağım ayaklarımı

çıtır simit ısırıp acıtmadan

benden sevgi alınca
sonra ayrılmayalım
herkes kendi halınca
zoru sıyırmayalım

tavırlanıp dolduğum