Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eyüp sultan mezarlığına
erguvan ağaçları dolmuş
piyer loti tepesinde bayrak
teleferik birbirine uymuş

güzel istanbulda

sultan ahmet camii
zınga zınk dolu
camii de çeşit
insanları da

öğretmen arkadaş

ayla güneş tanığın bak yağmurda yağıyor
yüreğimden çekimin etkisinden kurtulmaz
dağılmaz başında tut dağların ardı yayla
yurt olmaz sanma ovan bereketin yanında

hambat bitek değil ki yurdun olması hoşsa

her dönemeçte
sen mi oturuyorsun
geceyi boğdum
ay ışığın yakınca

düşünüyorum

kara saplandı
ağıdı isyanlarda
ömür doluydu

öç duygularda
inletir sokakları

kırkından sonrası da
farkediyor tadına
kısılınca ses seda
çarkediyor kadına

kederinden acına

ikindiye doluyorsun
iki diye buluyorsun
mavi deniz gökyüzüyle
maviliğe soluyorsun

ak dinlenmiş gözlerine

al kaşık tahta kaşık
birbirine yapışık
beni seviyor ise
aklım karma karışık

saçındaki aklı mı

kerem olur mu yanan
yanana kim dayanan
yar yar ararken yolda
yarinde mi uyanan

gül halime gül fatma

mavi büyür içimde
boyarım önüme gelende
yas tuttu
yaslı gönül
yaslandı yar kucağına
yastığım maviye boyanmış