Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sesim taşa değmiş
katrana bulanmış
kırmızı dökülüp
kan kırmızı sulanmış

sesim karcıklanmış

sokağa çıkmalıyım
sıkıldım içerde
biraz hava almalıyım
çekilmeden perde

olmayan adresi

gözlerim sende kalır
her gördüğümde
bakışlarında
kadifelenirim

ellerim terler

sevgi sadaka olsa
kapı kapı dilensem
kaf dağında da olsa
dağlar delip dolansam

olsa sevgi harmanı

serçe yüreğin
nasıl duygulanır
nasıl ıslanır birden
kirpiklerin

yıldızları kandil gibi

arpa biçtim ağardı
gümüllerim yığardı
sevdiğimi kaçırdım
güneş yeni doğardı

arpayı desteledim

ikindiye doluyorsun
iki diye buluyorsun
mavi deniz gökyüzüyle
maviliğe soluyorsun

ak dinlenmiş gözlerine

ya şundadır ya bunda
keçi kulak başında
benim sevdiğim yarim
şimdi elli yaşında

gelesin yar gelesin

al kaşık tahta kaşık
birbirine yapışık
beni seviyor ise
aklım karma karışık

saçındaki aklı mı

kerem olur mu yanan
yanana kim dayanan
yar yar ararken yolda
yarinde mi uyanan

gül halime gül fatma