Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

taşır yükünü
yüksünmeden
gidebildiği yere
kente başkente
büyüksünmeden
paylaşır

özlemek zor
seni
ikindiye dek
duymamak sesini
gıcırtını

yüzü bana kalınca
kırışıklarımdan tut
çocukluğundu unut
geçmişine dalınca
dereden inerdi seli
tepetaklak götürmemi

gölgesinde sevişir
birbirlerinde taşıp
sözlerine ilişir
sevgilerinde aşıp
**incitmeden kimseyi
**yüreklerden konseyi

gün cama hemen değmiş
yusufçuk seslenirken
dağ tepe ışık yağmış
seherle beslenirken

uykudan göz açınca

elli ellibeş yaşı
perişan üstü başı
yağmurla çıka geldi
oturdu ayrı
masa köşe

zorlamış inadını
kar olmuş durmaktadır
sıralamış adını
kur olmuş sormaktadır

sunsada muradını

kaç yıldız kaydı
denizleri kabartıp
kaç ay tutuldu

çoban yıldızım
ışık topuna döndü

yaşanmadık ne varsa
kabarcığın köpürdük
taşınmadık savarsa
kakarcığında pürdük

gülmece düşür cebin

armudu iner suda
ister kır ister buda
yare kavuşuversem
yolumu göster hüda

armudu milli yerde