Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ar
gelir
ağacın
darağacın
boyunadır yük
boynuna da büyük

tüm çevren yazda
her yanda esiyor yel
zan altındadır
yedi iklim yedi yar

buluşmalıyız

yalnız ve sıcak
gömleği boşa eskimiş
kirindedir terinde
kim yakasında

gece tarlasını süren

kaçıncı dalga
orman üzeri oyun
bıçak yarası
gibi doğal serzeniş

yelin önünde

yaşanmadık ne varsa
kabarcığın köpürdük
taşınmadık savarsa
kakarcığında pürdük

gülmece düşür cebin

bakıp bağda dolaştık
sağlayan yıla yazık
akıp dağda doluştuk
ağlayan yola yazık

düşlerimlede sorgulama beni
viranem yıkık dökük gizi gizli
yolumun sonuna sendeler beni
garibim yıkık dökük gizi gizli

çalı dibindeysem anılar nerde

yıldızı kırpıp serpsem
saçlarına düşer mi
gagasına ip sersem
boylarına aşar mı

ay ışığı sönünce

hiç unutur muyum
yitirsem bile kendimi
gökyüzüne bakıp
silebilir miyim yazgımı

bir elimde alında al

ne yana baksan
ondan kalan iz
azıcık noksan
biraz çaresiz

burada yoksan