Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

büyüyen asilikte
akan gözyaşlarım
çalınan baharlarım
masum duygularım

anlayamadın

taşa çaldı kinini
nesi varsa boşalttı
boşa kaldı yekunu
yer altı mı taş altı

dağa çıktı

gözlerin bir yudum
mutluluk kabı
denizlere dalmış gibi
gözlerinde uyudum

mavi bir deniz

alaycık altındasın
giden gitti bırakıp
olaycık çaltındasın
diken gitti bırakıp

yalnızlığımla bir ben

Neden çilesini çektin
Gitmeye can atıyorken
Allah bilir neler çektin
Gitmeye can atıyorken

Sevi yaşamak elinde

gelmedin usuma
aynıma girsen
resmini almadım
koynuma girsen

anmayı unuttum

gün battı ay doğdu
karanlığa su değiyordu
hüzün dolar gecede
gönlüm karalanınca

yatışır mı bir gecelik

gönüldür evcilinle
burup buruşturana
yürekten sicilinle
vurup vuruşturana

küsenler de barışır

yokluğunu gözyaşına karınca
gölgesizce yalnızlığı sokağın
uçuşarak nazireden sarınca
bulutlandı selamıma yapağın

çuf çuflarını duya marşandiz

birden durdu köyün genci
zehir zemberek kan ağlar
köyden yanda kör dilenci
sürümden gelince bağlar

korkulardan korkaksan