Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

efsunu dağıldı yüreğin
yitik düşlerde saklı şimdi
bağışla sevdiğini
avuçlarına çektiğin
geceler anısına

Ayrılık biri yakar biri yanar
Şayet
Kavuşacaksan

Akla gelmedik
Taşkınlıklar

arsızca gülerken
hiç düşünmedin kendini
karanlığı yutarken
gözlerinde hınzırlıklar
bitiverdi

gözün rengine
derinlerden engine
öz ahengine

dolmayan file
çırpınışın nafile

ayrılıktan korkarım
en karanlık acunda
direncimden ürkerim
kör bıçağın ucunda

bir şiir yazma anı

bir elmanın yarısı
gizemli göze düştü
gizemli göz karası
gizlendi bize düştü

denize yıldız doldu

kısacık yaşamda
hiçmiş değen tene
günaydın değmez
yürek çarpar usulca

gelinciklerin

korkmadık mıydı
atlatılan kazadan
ürkmedik miydi
hani uçan tazıdan

acı sularda

ayışığı erdi
ince sızısıylaydı
ay geceye çileydi
alın yazısıylaydı

pervasızca olsaydı

parmağının ucunda
sevgilerle dolu hünerin
bell’olur dokunuşunda
paşa kılıcı gibi dikine ama yumuşacık

ay yüzlü hemşire Aybeniz hanım