Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

mutu demlenip
mutlandığımız an
mum çiçeği
hüzünle açar geceye

oracıkta kalan

çaprazına alınmış
uyağından ayağı
küllerine salınmış
ayağından dayağı

rengi armonisinde

kargaşandır hambata
gen toprağa yaraşan
yaradan su damlata
kıvılcımdan karışan

pınarın gür suları

arkası yarın
yürekte fışkıranı
oy sevdaların
tutkulu taşkıranı

içten sıcacık

küle belenmiş közü
yanmaza yanarsınız
köyün koca öküzü
kanmaza kanarsınız

kaybedeceksen bile

sevdalandım da
seni hecelerim hep
çevrende serdim
çiçeklerle süslerim

yandı yüreğim

kağnının gıcırtısı
kadının bıdırtısı
çiftle çubuk içindir
ağırlığın tartısı

atı arabaya koştu

türkülemiş besteyi
yoncalıca desteyi
çiftle çubuk içindir
netsin yatan hastayı

tırmıksız tarla taşlı

kır öküze do dedi
öküzü buğday yedi
çiftle çubuk içindir
üste yağmur istedi

saçıma karlar düştü

çocuk mu olmak gerek
çığlığı en güzel onlar atıyor
hele öünden kaçıver
geride kalırsınız çığlık oyununda

acıyla atılan çığlığın önüne