Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yokluğunu gözyaşına karınca
gölgesizce yalnızlığı sokağın
uçuşarak nazireden sarınca
bulutlandı selamıma yapağın

çuf çuflarını duya marşandiz

birden durdu köyün genci
zehir zemberek kan ağlar
köyden yanda kör dilenci
sürümden gelince bağlar

korkulardan korkaksan

Sevi sevgi hep var
Sevmeyeni de hanzo
Tinindeki çığlıklar
Çıvmayanı da hanzo
Yürekleri dökülmüş
Harap olmuş yıkılmış

izde kalan
konular konuklar canlılık tüter
ailece
ocakbaşında
hazır harlanmış ocak
islice

umulanı bekledi
gözyaşlarına akıp
yolda kaldı tekledi
gözyaşlarına bakıp

inanılacak gibi

koparmıyasınız
nazlı gülümü
şansı yok boşuna
gülüm solmasın

karayanma nedir

gülün dumanına bak
açmış katmanlı tabak
İzmir görünüşünde
susak susağa kabak

gülün pınarı aktı

eli değdikçe
gölgemde gezer günler
ısınır içim

hep yükseldikçe
güneş tepemize dek

gül ikirciği
tan kızıllığında
sızıların
geçmişten gelen
köz gibi yangı
kanar avuçlarında

bir tatil günü
yelden emin yoldayken
günlük güneşlik
yağmur yağar dön geri

beş dakikada