Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çıkınımda
kuşku doluydu
saptırımlar yaptırımlar
yalan dolanlar ayrılanlar
görünmez korkulara bir adım uzansam
dökülürdü acılar birercik

sıcaklığı yazdan kalma
çıkıp giderken eylülden
yürüyorum kaldırıma
çıkıp giderken eylülden

kurşunlu camii önü

çıkmazın içindesin
gitme usun ucunda
nedene niçindesin
yaşamağa acunda
çatırdayan çatının
acısı dinmeden daha

çileli yaşama say
notalara porte diz
çizeli şavkında ay
potalara kerte iz

okudu yüreğe duy

çocuk mu olmak gerek
çığlığı en güzel onlar atıyor
hele öünden kaçıver
geride kalırsınız çığlık oyununda

acıyla atılan çığlığın önüne

ağaran saçın teli
estirir körfez yeli
yüreğini de boya
dertlerinden neşeli

alkımlara değince

düşümde sorduğum
düşünme dedi
tasarladım varsayıp
düşleme dedi

yıllara sordum

nereye baksanız is
nereye bassanız pis
doğanın kuralı
zayıf kalan güçlenir
değilse elenir yaşamdan

engelinde kalınca dur
güdemez olduğun anı
pes ettiğinde de budur
ödemez bulduğun canı

bir kerecik de olsa gör

elinizin içinde kuş var
bahse girerim
ilkyazın yağmurla
toprağa septiği özlemdi
çiğ tanesince duru berrak
sol yanında