Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ıslığın döner gelir
yüreğinden akarsa
ıslağa söner gelir
ereğinden tıkarsa

azığın torbasında

ısmarlama gülücükler
dudağında eğreti duruyor
ısır kanat kendine gel
yalancının dudağı kuruyor

bağrıma basıp saramadığım

soluğuma andı canı bağrıma
istedin bir türlü dolamadığın
sorusu soruda kanı yağrıma
istedin bir türlü solamadığın

dumanın olmuşu yanığı yere

ne ayaz
ne yaz
ister bahar

ne kurak
ne sel

taşı koydum yanıma
soğuk değdi canıma
ister sev ister sevme
niye girdin kanıma

ay doğunca meşeden

ışırsın güne
gece gündüz durmadan
taşırsın öne
karanlığa vurmadan

yaran aşağı

Sevi sevgi hep var
Sevmeyeni de hanzo
Tinindeki çığlıklar
Çıvmayanı da hanzo
Yürekleri dökülmüş
Harap olmuş yıkılmış

izde kalan
konular konuklar canlılık tüter
ailece
ocakbaşında
hazır harlanmış ocak
islice

sevda savrulur
hüzün limanlarında
yaprak kavrulur
hüzün limanlarında

ay üşümesi

biteviye okur yaz
içinden çıkılmazı
yerildiğine biraz
içinden tıkılmazı

asık yüzlerini soy