Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözüne suydu akan
dolu çaylar kabardı
özüne buydu yakan
gülü aylar kabardı

dağladıkça yüreğin

Yağan yağmurla birlikte
Su sesine karışırdı ortalık
Terimizde ten kokusu
Tenimizde maviküf kokusu

Yağan yağmurla birlikte

mavi düşüm
maviliklere gülüşüm
açılır kapıları zindanların
yıkılır kaleleri
egemen kahrolur

Mavilikler dolsun dünyama
Yeni ıslanmış çimlerin soluduğu
Hava gibi serin tertemiz olsun diye
Yürek güçlensin tin şenlensin içi ışısın

Mavilikleri kor düşü
Sardı dağları
Gönülleri
Duyguları gülüşü

İşimizi sağlama bağlamadan

küllüğünüzün rengi
solup rengini almış
ona mıdır külrengi
kup ahengi kısalmış

bir yerdeydi ocağın

kurduğu düşte yok
umudunu sarın git
belalım başta çok
bedelinde yarın bit

yanıp yanılsa yalın

kurtar beni yaradan demeliydi önceden
sürgünle yaşamaktan düşünmeliyim yine
ağladığa gülene yaşlar derdimden artar
sine doldukça derdi öykülerden çoğalır

sözü söylemez oldu deli gönül divanem

kuruca soğanı yumruğunla kır
ekmeğine sar ye ağız tadınla
üstü kovan altı tamtakır bakır
ekmeğine tohum yağız fidanla

yanıyorsa bile mumu üşütür

kutsayınca seviyi
ellerime dolaşır elleri
gece sessizliğinde
ikiye bölünür dağlar

şafağa kan damlar