Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

soluğuma andı canı bağrıma
istedin bir türlü dolamadığın
sorusu soruda kanı yağrıma
istedin bir türlü solamadığın

dumanın olmuşu yanığı yere

ne ayaz
ne yaz
ister bahar

ne kurak
ne sel

ışırsın güne
gece gündüz durmadan
taşırsın öne
karanlığa vurmadan

yaran aşağı

ıslığın döner gelir
yüreğinden akarsa
ıslağa söner gelir
ereğinden tıkarsa

azığın torbasında

ısmarlama gülücükler
dudağında eğreti duruyor
ısır kanat kendine gel
yalancının dudağı kuruyor

bağrıma basıp saramadığım

gözüne suydu akan
dolu çaylar kabardı
özüne buydu yakan
gülü aylar kabardı

dağladıkça yüreğin

taşı koydum yanıma
soğuk değdi canıma
ister sev ister sevme
niye girdin kanıma

ay doğunca meşeden

yeniden tiz öfkeli sesinde
akşam homurtusuna karışıp
çiselerken tepeden aşağı
ıslanıyorduk yavaştan

kudurmuş gibi üstümdeydi

kırlarda
kelebeğim çiçeğimsin
gülşenime ilkyazlar gelsin
sevgilimsin tek gerçeğimsin
birlikte ağlasak gülsek

yaşamak bir türküdür
tadın damakta kalan
sesinden kim ürkütür
derinliğinden salan

geceler uçtuk gelmez