Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

günden sıyrılmış yarınını duymayan
yokluk içinde sessizliğe uymayan
parmak ucunda bekleyen yeni günde
gülücüğe var gizeminde saymayan

bir damla suyla bir avuç toprak tohum

yazacaksan dost
utanmadan yazasın
yalancıda post
insanları çözesin

umarı yalan

özleyip saran
nazlı sevdiğimde yok
ilmikleyen el
yüze gülenimde yok

ince sızıyla

acılardan döküldüm
geçmedin mi üstümden
sancılarda söküldüm
geçmedin mi dostumdan

zulüm karanlığından

kendi kendine dinledin
aklından geçen ne söyle
kastettiğinden çınladın
aklından geçen ne söyle

düştüğümü nerde gördü

badem çiçekte
yalancı bahar değer
umarım sözdür
alana bahar değer

haftaya cemre

düşlere acı düşer
acısına kaybolur
karanlığını deşer
aydınlığa savrulur

kokusuna dola yar

sessiz köşede
sensizliğe ağladım
duyuramadım

020811denizli17heceli

çiçekçi sepetinden
yanına pırlanınca
gazozu pipetinden
kanına sırlanınca

gerçeğinde yalanı

gülünce ışırdın sen
bal damlardı sözünden
sevdalar taşırdın sen
gül gülerdi gizinden

dağlar aşılmaz mıydı