gülünce ışırdın sen
bal damlardı sözünden
sevdalar taşırdın sen
gül gülerdi gizinden
dağlar aşılmaz mıydı
bölünmüş pürçüğüydü
yok yerinden bırakmış
dilinmiş sürççüğüydü
ırmaklarından akmış
dur diyeni görseydin
günden sıyrılmış yarınını duymayan
yokluk içinde sessizliğe uymayan
parmak ucunda bekleyen yeni günde
gülücüğe var gizeminde saymayan
bir damla suyla bir avuç toprak tohum
yazacaksan dost
utanmadan yazasın
yalancıda post
insanları çözesin
umarı yalan
özleyip saran
nazlı sevdiğimde yok
ilmikleyen el
yüze gülenimde yok
ince sızıyla
yavru gibiydi ayı
anayı bulamamış
salkımda eylül ayı
yoluna dolamamış
eylül gelende ayı
dilinde büyür küfür
hıncahınç çoğalırken
güzelinden de kafir
çevreden dağılırken
ak desen kara demeye anık
yüreğine sustu sözü dökmüyor
hıçkırığıma dur taşacağım ha
kilitli gülmüyor özü sökmüyor
dal sırığıma dur aşacağım ha
aslıyı arayan kerem çölünden
acılardan döküldüm
geçmedin mi üstümden
sancılarda söküldüm
geçmedin mi dostumdan
zulüm karanlığından
kendi kendine dinledin
aklından geçen ne söyle
kastettiğinden çınladın
aklından geçen ne söyle
düştüğümü nerde gördü


-
Gül Gedik
-
Hilmi Serdengeçti
Tüm Yorumlaryuregınıze saglık çok guzel bi şiir aşkın yoklugunu anlatıyor maviliklerde esen kalın.tebrikler...
Haftanın şairi seçilen Ozan EFE' yi kutluyorum.
NİCE BAŞARILARA
Türk Şairler Birliği grubu