Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

büyüdü gözbebeklerinde
gözbebeğinde küçüldü
derin bir uykuya geçişte
bebek gibi kaldı ortada
avuntusu zorluğunda

gölgeye eş olunca
gittiği yerden gelir
ülküye peş olunca
dittiği yerden gelir

çırpınırken palına

yine yardayım
güne battığın yerde
bekletme dayım

kara tastayım
güne tuttuğun perde

yelde sesin gelir türkü dolusu
ezgileşir yürek külden olurum
gülücükten sardı korku ulusu
sezgileşir yürek gülden olurum

duyduğu başkaydı sözüne göre

gözünün balı
süzüldükçe peteğe
duruldu zaman
duruluğu eteğe

menekşe moru

yırtılmış geceden sesi
yaram derinde kanıyor
türküler söyler tümcesi
tam ciğerinde yanıyor

sevdalı yüreğe gerek

sevda
ayrılıkla buluştu
yanıltıcı yaşamlarda
güvensizlik oluştu

sevda

yüreğinde kin
türküleyebilseydim
koca çınarım
kükrersin yaprağında

yel gibi öfke

gül renginde yanışın
saklıda sevi yanışın
gülün özünde mavi
gülün gözünde yeşil
sevmek herkesin hakkı

hakka düşen boğulacak dilinde
olmaz dersin oldururlar silerek
anladığın zamanla pas yelinde
taşta çalıp soldururlar bilerek

umarsıza zılgıt çeker paylayıp