Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hakka düşen boğulacak dilinde
olmaz dersin oldururlar silerek
anladığın zamanla pas yelinde
taşta çalıp soldururlar bilerek

umarsıza zılgıt çeker paylayıp

arayanım da yok dağlar efkarlı
gitmeliyim hemen çok geçe kaldım


al kışların olsun renginden boya
alkışların yaşar bakma bu boya

yaşam dörtnala giderken
yıla önünden katıldın
bülbül alından öterken
güle yönünden atıldın

kötü olan şey sevilmez

yüreğindeyse
ölesiye de sever
hele ereği
yar yamalak değilse

haykırıyorsa

unuttuğunda
aklına geleni de
derdin özünde
sözüne dolanı de

yerinde şimdi

ayaz kara dönüşür
ağzı olan konuşur
fesleğenim koksaydı
karanlığa gün ışır

içim mis kokar sevinç

temmuz yanarınla örtün üstümü
taşıyor geceden sevda kokuları
ağıt türkülerdeki tizlik
yeli kendinde saklı
sessizliğinde yaz bungunluğu
denizli bayram yerinde

boşuna kalem kırma
yaraya şiir de gerek
düşüne düşe kurma
karaya şiir de gerek

kışta baharda ağlar

seviye kapalı
yüreğim
dostluğa açığım

şaşıp ta
boşu boşuna yanmayın

kuşatma altında filistin halkı
her atışlarında bomba kusuyor
dinmeyecek acı yavaşlar belki
mal satışlarında herkes susuyor

var mısın ey insan boykot etmeye