Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

hoşluğu türküye taşıyabilsen
gözüne dolarken gün ışığında
yıldızın sevinci yaşayabilsen
uykusuna uyan gün taşığında

sabahsız uyanır yanına dolup

gelin başında
beyaz duvak olaydı
cemre düşerken
yüreklere dolaydı

sallanır dalı

gelir kuşun kanadından
acı haberi selamın
iner uçak çenetinden
hacı babacım ölümün

hambat ovası tozadır

güzle yapraklar
değişime öncü
hüznünü sığdırabileceğin
ne sürem ne de toprak var
hüznünde dibe çöken aylara denk

boğazıma kıl kaçtı
çıkaranlar haşlasın
beyazıma kar saçtı
yakaranlar başlasın
şakağım zonklayınca
kafama zınklayınca

gül hüzne çöktü
gölge karanlığında
nasıl çığlıktı
cılga aralığında

yalnızlık biter

şair şaban aktaşa'ithaf

büyük hasret bitmez boşa bekleme
adını dallara ağaca yazıp
aşka ibret günü aya ekleme
adını yıllara andaca yazıp

kültü dağı berisinde
benim köyümün köyümün
kalkınma ki neresinde
benim köyümün
benim köy sizin köy
özdeş değil mi kardeş

sözüne çağlarsa ığıl
cemreleri uçururken
sesine dol önde yığıl
cemreleri uçururken

ılıştıkış doldurunca

yürüdükçe kervan dürülür ömür
kuşum kanatlanıpta uçsa birgün
sürüdükçe devran durulur umur
kuşum kanatlanıpta uçsa birgün

sarılıp yaşama boşa çıkarın