Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yırtığa karışma terzisi diker
ışık içindedir varlığında ben
umarı sendedir derdini döker
aşık hiçindedir varlığında ben

sevgi kutsal değer başımın tacı

uyansam titremeden
sayıkladım adını
çiçekler deremeden
ayıkladım tadını
ağardı pamuk gibi
yağardı bulut dibi

yaraladın bakışta
yapaylığın bitince
karaladın yakışta
yapaylığın itince

nasırlaşmış yüreği

ötün kuşlarla
bülbülü yok arada
gözün yaşlarla

080612denizli

uzaktı gurbet
acılı ekmeğin katığında tat
içimizde unutulmazı çıkarıp at

benliğimde açılan derin yara
o günlerden kalma

nazlı çiçeğe
ışıklı melek kondu
türkü söyledi
kanadını çırparak

nazlı mor zambak

ırmaklarda duruldum
bir gülücüğe değdi
gölgesinde kuruldum
bir gülücüğe değdi

gide gide yoruldum

bir gülücüğe satma
yılların tortusunda
gözdeki neme katma
biriken yortusunda

sokak çocuğu bende

tinine üfler iken
aralanmış kapıdan
karda gölgeler iken
yaralanmış yapıdan

miskinlik kana dolar

avucumun içinden
uçup gide çocukluk
allı dalın ucundan
kestiğin midir okluk
can
suyu